علیرضا گلستانی در این نشست همچنین تاکید کرد که شرایط شهرستان کرمان در حوزۀ بازآفرینی بافت فرسوده در حال حاضر نسبت به سایر مناطق استان، نیازمند توجه ویژه است.
وی با اشاره به جامعه مهندسی بالغ بر ۱۵ هزار نفری استان کرمان، بیان کرد: «با توجه به اتفاقاتی که در سطح استان رخ داده، خصوصا زلزله سال ۸۲ در شهرستان بم، وضعیت رعایت مقررات ملی در استان کرمان و نوع نگاه به ساخت و ساز تغییر کرده است که این موضوع به گذشتگان برمی‌گردد و ما میراث‌دار آن هستیم».
وی ادامه داد: «علیرغم همۀ این‌ها بافت فرسودۀ ما نیازمند بازآفرینی و توجه ویژه است».
گلستانی خاطرنشان کرد: «در حال حاضر مرکز استان کرمان، محروم‌ترین منطقۀ استان محسوب می‌شود و نیازمند تقویت مرکز استان هستیم تا بتواند سایر نقاط استان را پوشش بدهد».
وی در ادامه با بیان این‌که جامعۀ مهندسی مقداری به حوزۀ قانون‌گذاری نقد دارد، گفت: «وقتی قوانین تصویب می‌شوند باید جامع باشند و همۀ جامعه را پوشش بدهند و منافع همۀ جامعه دیده شود».
گلستانی با بیان این‌که ما برای تامین منافع بخشی از جامعه منافع بخش دیگری را فدا می‌کنیم، توضیح داد: «به‌عنوان مثال در قانون حمایت از جوانی جمعیت که قانون بسیار خوبی است و به رشد جمعیت کشور کمک می‌کند مصوب شده است که ارائۀ خدمات توسط عضو نظام مهندسی در شهرهای با جمعیت بالای ۵۰۰ هزار نفر، تا ۳۰۰ مترمربع ساختمان، باید شامل ۷۰ درصد تخفیف شود که این موضوع به نوعی نقض غرض است».
وی یادآور شد: «جوانی که از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شود و سه سال منتظر می‌ماند تا وارد جامعۀ مهندسی شود و بعد برای ارائۀ خدمات باید ۷۰ درصد تخفیف بدهد، هم قرار است در قالب قانون جوانی جمعیت به رشد جمعیت کمک کند، به چه دلیل این افراد جدا می‌شوند؟».
وی با بیان این‌که مهندسان جوان ما الان درآمد کافی ندارند، خاطرنشان کرد: «بسیار متاسفم که باید بگویم درد ما الان معیشت جامعۀ مهندسی شده است و دلیل اینکه این اتفاق برای ما افتاده این است که دانشگاه‌ها را به کارخانۀ تولید فارغ‌التحصیل تبدیل کرده‌ایم و در ادامه قانون تسهیل را درست کرده‌ایم که فارغ‌التحصیلان بیکار ما را به حرفه‌مند بیکار تبدیل می‌کند».
گلستانی با تاکید بر این‌که در قانونگذاری باید شفاف عمل شود، بیان کرد: «وقتی ابهام در برخی قوانین ایجاد می‌شود و در بخشی از آن‌ها هم مصلحت‌اندیشی می‌کنیم نتیجه‌اش می‌شود اقدامات صوری که منافع جامعه را به خطر می‌اندازد».
وی افزود: «ما سال‌ها در حال استفاده از بیمه کارگران ساختمانی هستیم و مستقیم با این موضوع در ارتباطیم اما بخشی از کارگران نمی‌توانند از بیمه استفاده کنند زیرا خدمات بیمه‌ای به آن‌ها داده نمی‌شود و محدودیت‌هایی ایجاد شده، از سوی دیگر فردی که دارای مدارج عالی تحصیلی و حتی دارای مدرک دکترا است، دارد از این ساختار استفاده می‌کند».
وی گفت: «در حالی که یک امکان مالی برای یک قشر ضعیف ایجاد شده تا به آن‌ها کمک شود اما جامعۀ هدف را پوشش نمی‌دهد، به دلیل اینکه اقدامات صوری اتفاق می‌افتد».
گلستانی با بیان اینکه در حوزۀ مهندسی مشکلات زیادی وجود دارد، گفت: «انتظار نداریم که در مجلس جامعه حداقلی به کل جامعه تعمیم داده شود».
وی با بیان این‌که حتماً در همۀ جوامع کسانی وجود دارند که خدمات را درست ارائه نمی‌دهند، اظهار کرد: «یکباره موضوعی در کمیسیون عمران مجلس مطرح می‌شود و سایر نمایندگان ناشی از قضاوتی که در اطراف‌شان وجود دارد، ما را صرفاً با پایتخت قیاس می‌کنند در حالی که در سایر نقاط کشور هم جامعۀ مهندسی وجود دارد».
وی ادامه داد: «انتظار داریم وقتی قرار است جامعۀ مهندسین قضاوت شود جامعۀ اطراف هم دیده شوند».
وی با اشاره به دیده شدن موضوع بیمه مهندسین در قانون برنامه هفتم توسعه، خاطرنشان کرد: «امیدواریم آیین‌نامۀ این موضوع که در حال تدوین در وزارت راه و شهرسازی و وزارت رفاه است، زودتر تصویب شود تا جامعه مهندسین نیز بتوانند از بیمه استفاده کنند».
گلستانی در پایان گفت: «انتظار داریم مجلس شورای اسلامی، خانۀ همۀ ملت باشد. این خانه برای کل ایران است و صرفاً پایتخت نیست. خواهش می‌کنم نگاهتان را از پایتخت به سایر نقاط کشور هم توسعه بدهید و جامعۀ مهندسین را بر اساس کل کشور قضاوت کنید»